Systemy Martingale’a, gridowe i uśredniające w dół mają jedną wspólną cechę: bardzo często przynoszą zyski. Typowa krzywa kapitału rośnie płynnie, z niewielkimi zyskami niemal co tydzień i niewielkimi spadkami. To właśnie taki profil wygląda najlepiej na stronie dostawcy sygnałów: wysoki wskaźnik wygranych, stabilne miesięczne zwroty, imponujący współczynnik zysku w pierwszych miesiącach.
Haczyk tkwi w charakterze ryzyka. Systemy te generują wiele niewielkich zysków, ale niosą ze sobą rzadką, bardzo dużą stratę. Przez większość czasu widać tylko zyski. Nie są to oszustwa, a wiele z nich jest prowadzonych uczciwie, jednak ryzyko kryje się w skrajnych sytuacjach, a te w końcu nadchodzą.
Jak działają główne systemy
Martingale
Po każdej przegranej transakcji kolejna transakcja jest zawierana na większą kwotę, zazwyczaj podwójną. Idea jest taka: kiedy transakcja w końcu zakończy się wygraną, odzyskuje się wszystkie poprzednie straty plus jedną pierwotną jednostkę zysku.
Przykład z początkową stawką 10 USD i prawdopodobieństwem wyniku 50/50:
Kolejne straty | Kolejna stawka | Łączna kwota zainwestowana |
0 | 10 | 10 |
3 | 80 | 150 |
6 | 640 | 1 270 |
9 | 5 120 | 10 230 |
System wydaje się bezpieczny, ponieważ dziewięć porażek z rzędu zdarza się rzadko: około 0,2% (1 na 512) na sekwencję. Jednak sytuacja ta powtarza się setki razy. W przypadku ponad 500 sekwencji prawdopodobieństwo wystąpienia co najmniej jednej serii dziewięciu strat wynosi około 60%. Wymagana stawka rośnie wykładniczo, podczas gdy stan konta nie, więc prędzej czy później wyczerpie się saldo konta, depozyt zabezpieczający lub maksymalna wielkość lota ustalona przez brokera. Jedna duża strata zazwyczaj niweluje wszystkie zgromadzone niewielkie zyski.
Handel siatkowy
System składa zlecenia kupna lub sprzedaży w stałych odstępach cenowych (na przykład co 20 pipsów) i zamyka każdą pozycję z niewielkim zyskiem. Na rynku o wąskim zakresie wahań system nieustannie generuje zyski. W przypadku silnego trendu sprzecznego z siatką pozycje kumulują się w niewłaściwym kierunku.
Przykład: system siatkowy kupujący 0,01 lota na parze EURUSD co 20 pipsów w dół. Po spadku o 500 pipsów pozostaje około 26 otwartych pozycji i niezrealizowana strata wynosząca około 650 USD. Na koncie o wartości 1 000 USD stanowi to większość salda, a rynek nadal spada. Wiele systemów siatkowych zwiększa również wielkość lota na każdym poziomie, co znacznie przyspiesza ten proces.
Systemy uśredniania w dół i „odzyskiwania”
Zamiast zamykać stratną pozycję, inwestor dokupuje ją po niższej cenie, aby obniżyć średnią cenę wejścia. Warianty zabezpieczające lub typu „lock-and-recover” polegają na otwarciu pozycji przeciwnej i ponownym otwarciu jej później. Wszystkie te strategie pozwalają uniknąć zrealizowania straty, więc stan konta wydaje się dobry, dopóki nie wyczerpie się depozyt zabezpieczający. Strata jest odroczona, a nie uniknięta.
Handel bez stop-loss
Utrzymywanie każdej pozycji do momentu, aż zacznie przynosić zysk, zapewnia bardzo wysoki wskaźnik wygranych, ponieważ prawie każda transakcja ostatecznie zamyka się z zyskiem – aż do tej, która nigdy nie odrobi strat w ramach możliwości konta. Jest to ten sam schemat w prostszej formie.
Dlaczego zazwyczaj kończy się to porażką
• Ujemna asymetria. Wiele niewielkich zysków, rzadkie ogromne straty. 90-procentowy wskaźnik wygranych nic nie znaczy, jeśli średnia strata jest 30 razy większa od średniego zysku.
• Dźwignia finansowa i depozyt zabezpieczający. Strata nie zrealizowana rośnie szybciej niż saldo. Wezwanie do uzupełnienia depozytu zabezpieczającego może zamknąć całą pozycję w najgorszym momencie.
• Wykładniczy wzrost wielkości pozycji. Podwajanie pozycji jest matematycznie nie do utrzymania; żadne konto nie jest wystarczająco duże, by wytrzymać długą passę strat.
• Trendy i luki. Rynki mogą poruszać się w jednym kierunku znacznie dłużej niż się spodziewano. Wydarzenia informacyjne i luki weekendowe mogą uniemożliwić zaplanowane zamknięcie pozycji.
• Ukryte koszty. Spready, swapy (opłaty za noc) od dużych otwartych pozycji oraz poślizg rosną wraz z ekspozycją.
• Krótka historia wyników. Kilka dobrych miesięcy nie stanowi reprezentatywnej próbki pełnego zakresu zachowań rynku. System może funkcjonować w spokojnym okresie, nigdy nie napotykając warunków, które doprowadziłyby do jego załamania.
• Błąd przeżywalności. Nieudane konta znikają z rankingów, więc widoczne konta, które przetrwały, prezentują się lepiej niż średnia.
Jak je rozpoznać w profilu dostawcy sygnałów
Często można rozpoznać te systemy, zanim zacznie się je kopiować:
• Bardzo wysoki wskaźnik wygranych (często powyżej 85%) w połączeniu ze średnią stratą na transakcji znacznie większą niż średni zysk.
• Duża rozbieżność między osiągniętymi wynikami a maksymalnym spadkiem wartości portfela (drawdown) lub stratą bieżącą.
• Wielkość lotów, która rośnie po stratach, lub wiele transakcji otwieranych jednocześnie w tym samym kierunku.
• Transakcje utrzymywane przez niezwykle długi czas lub całkowity brak stop-loss.
• Historia krótsza niż rok lub taka, która nigdy nie obejmowała silnego trendu.
• Kapitał własny znacznie niższy od salda w okresach otwartej spadkowej korekty.
Wskazówka nie jest werdyktem. Dostawca stosujący strategię typu „grid” z rygorystycznymi limitami i prawdziwym stopem może reprezentować uzasadnioną strategię. Należy zadać pytania dotyczące maksymalnej straty oraz tego, co się stanie, gdy rynek przez dłuższy czas będzie podążał w niekorzystnym kierunku.
Jeśli nadal chcesz kopiować taki system
Systemy te mogą przynosić zyski przez pewien czas, a niektórzy inwestorzy świadomie decydują się zaakceptować to ryzyko. Jeśli to zrobisz, ogranicz straty wynikające z prawdopodobnej porażki:
• Przeznacz na to niewielką kwotę. Wykorzystuj wyłącznie środki, których całkowitą utratę jesteś w stanie zaakceptować – niewielką część swojego całkowitego kapitału.
• Ustal własne zabezpieczenie. Skorzystaj z limitu stop-loss lub limitu maksymalnego spadku wartości po stronie kopiującego, tak aby kopiowanie zatrzymało się, nawet jeśli konto dostawcy nadal będzie działać.
• Ogranicz współczynnik kopiowania. Nie kopiuj przy wyższym mnożniku niż to konieczne.
• Regularnie wypłacaj zyski. Traktuj strategię jako mającą ograniczony czas trwania i wypłacaj pieniądze, póki ona działa.
• Zdywersyfikuj. Nie kopiuj wyłącznie dostawców stosujących strategię martingale lub grid; połącz ich z innymi stylami i kilkoma dostawcami.
• Sprawdzaj otwartą ekspozycję, a nie tylko zamknięte transakcje. Przynajmniej raz w tygodniu sprawdzaj kapitał własny, stratę bieżącą oraz liczbę otwartych pozycji.
• Z góry ustal, kiedy wyjdziesz z inwestycji. Określ poziom spadku kapitału, przy którym przestaniesz kopiować, i trzymaj się tego.
Wnioski
Systemy typu martingale, grid i recovery są atrakcyjne, ponieważ często przynoszą zyski i wydają się bezpieczne, a ponadto mogą dobrze funkcjonować przez długi czas. Są one również zaprojektowane w taki sposób, że gdy dochodzi do porażki, jest ona duża i szybka, a większość z nich ostatecznie ponosi porażkę. Nie są one powodem do unikania kopiowania transakcji, ale stanowią powód, by zapoznać się z pełnym profilem ryzyka, odpowiednio dobrać wielkość alokacji i ustalić własne limity.
Niniejszy artykuł ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady inwestycyjnej. Handel produktami lewarowanymi, takimi jak forex i kontrakty CFD, wiąże się z wysokim ryzykiem straty, a wyniki historyczne nie gwarantują wyników przyszłych. Kopiowanie sygnałów dostawcy nie eliminuje tego ryzyka.
Spadający indeks giełdowy może sprawiać wrażenie, że wyprzedaż rozprzestrzenia się na cały rynek. Sesja z 22 października pokazała, dlaczego taka interpretacja może być myląca. S&P 500 spadł o 1,2%, a Nasdaq Composite stracił 2,6%, jednak około dwie trzecie akcji wchodzących w skład S&P 500 zakończyło dzień na plusie.
Czytaj więcej →Rekordowe zyski firmy Micron ponownie wzbudziły znane obawy dotyczące tego, w jakim stopniu ożywienie na rynku pamięci przetrwa kolejną ekspansję podaży. Sztuczna inteligencja zmienia te prognozy dzięki produktom wymagającym dużych mocy produkcyjnych, powolnemu rozbudowywaniu fabryk oraz wiążącym zobowiązaniom klientów. Umowy te umożliwiają podział ryzyka inwestycyjnego, choć finansowane dzięki nim wydatki mogą ostatecznie stworzyć warunki do kolejnego załamania koniunktury.
Czytaj więcej →