Ο δείκτης S&P 500 σημείωσε πτώση, όμως οι περισσότερες μετοχές στις ΗΠΑ σημείωσαν άνοδο. Πώς είναι δυνατόν αυτό;

Ο δείκτης S&P 500 μετρά την απόδοση 500 μεγάλων αμερικανικών εταιρειών. Ωστόσο, η συμπερίληψη στον ίδιο δείκτη δεν σημαίνει ότι κάθε εταιρεία συμβάλλει εξίσου στην ημερήσια απόδοσή του.

Ο δείκτης σταθμίζεται βάσει της κεφαλαιοποίησης που έχει προσαρμοστεί στην ελεύθερη διακίνηση. Αυτό σημαίνει ότι η στάθμιση μιας εταιρείας εξαρτάται από την αγοραία αξία των μετοχών της που είναι διαθέσιμες στους επενδυτές του κοινού, και όχι απλώς από την τιμή της μετοχής της ή από το γεγονός ότι καταλαμβάνει μια θέση στον δείκτη.

Μια εταιρεία με μεγαλύτερο συντελεστή στάθμισης έχει μεγαλύτερη επίδραση στον δείκτη όταν η μετοχή της μεταβάλλεται κατά ένα δεδομένο ποσοστό. Μια μικρότερη εταιρεία μπορεί να καταγράψει σημαντικό κέρδος, ενώ συμβάλλει σχετικά ελάχιστα στο συνολικό αποτέλεσμα.

Ο δείκτης, επομένως, μετρά την απόδοση ενός χαρτοφυλακίου με άνισες θέσεις. Ο υπολογισμός του αριθμού των μετοχών που σημείωσαν άνοδο απαντά σε ένα διαφορετικό ερώτημα από τον υπολογισμό του πόσο κέρδισε ή έχασε το εν λόγω χαρτοφυλάκιο.

Μια πλειοψηφία κερδισμένων μπορεί ακόμα να οδηγήσει σε αρνητική απόδοση

Ας εξετάσουμε έναν υποθετικό δείκτη που περιλαμβάνει δέκα εταιρείες.

Δύο μεγάλες εταιρείες αντιπροσωπεύουν από κοινού το 60% της αξίας του. Οι άλλες οκτώ αντιπροσωπεύουν το υπόλοιπο 40%. Ας υποθέσουμε ότι και οι δύο μεγάλες εταιρείες σημειώνουν πτώση 3%, ενώ κάθε μικρότερη εταιρεία σημειώνει άνοδο 1%.

Οκτώ από τις δέκα μετοχές σημείωσαν κέρδη. Παρ’ όλα αυτά, ο δείκτης σημειώνει πτώση 1,4%.

Οι μεγαλύτερες εταιρείες αφαιρούν 1,8 ποσοστιαίες μονάδες από την απόδοσή του, ενώ οι μικρότερες εταιρείες προσθέτουν μόνο 0,4 ποσοστιαίες μονάδες. Ο αριθμός των κερδισμένων μετοχών δεν μπορεί να αντισταθμίσει το μεγαλύτερο βάρος των χαμένων.

Η ίδια αρχή μπορεί να ισχύει και σε έναν πολύ μεγαλύτερο δείκτη. Ισχύει επίσης και αντίστροφα: ισχυρά κέρδη σε λίγες εταιρείες με μεγάλη επιρροή μπορούν να ανυψώσουν τον δείκτη αναφοράς, ακόμη και όταν οι περισσότερες μετοχές του δείκτη σημειώνουν πτώση.

Γι’ αυτό και ένας τίτλος όπως «οι μετοχές σημείωσαν άνοδο» ή «οι μετοχές σημείωσαν πτώση» μπορεί να παραλείπει ένα σημαντικό μέρος των εξελίξεων που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης.

Το εύρος της αγοράς μετρά τη συμμετοχή

Το εύρος της αγοράς περιγράφει το βαθμό στον οποίο μια κίνηση της αγοράς μοιράζεται μεταξύ των μεμονωμένων μετοχών.

Ένα από τα απλούστερα μέτρα συγκρίνει τον αριθμό των μετοχών που σημείωσαν άνοδο με τον αριθμό των μετοχών που σημείωσαν πτώση κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης. Κάθε μετοχή μετράει μία φορά, ανεξάρτητα από την κεφαλαιοποίησή της. Οι μετοχές που παρέμειναν αμετάβλητες εξετάζονται ξεχωριστά.

Η γραμμή ανόδου/πτώσης επεκτείνει αυτή την προσέγγιση στο χρόνο. Προσθέτει τον αριθμό των μετοχών που σημείωσαν άνοδο σε κάθε συνεδρία, αφαιρώντας τον αριθμό των μετοχών που σημείωσαν πτώση, σε ένα συνολικό άθροισμα, επιτρέποντας στους επενδυτές να συγκρίνουν τη συμμετοχή με την κατεύθυνση του δείκτη.

Εάν ένας δείκτης φτάσει σε νέα υψηλά, ενώ η γραμμή ανόδου/πτώσης εξασθενεί, η άνοδος ενδέχεται να βασίζεται σε μια συρρικνούμενη ομάδα εταιρειών. Εάν ο δείκτης πέσει, ενώ περισσότερες μετοχές αρχίζουν να σημειώνουν άνοδο, η συνολική πτώση ενδέχεται να κρύβει μια βελτίωση της συμμετοχής.

Αυτές οι συγκρίσεις απαιτούν ένα συνεπές σύνολο μετοχών. Το εύρος στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης, για παράδειγμα, καλύπτει μια διαφορετική ομάδα από το εύρος εντός του S&P 500.

Μια απόκλιση υποδηλώνει μια διαφορά μεταξύ του δείκτη αναφοράς και των συστατικών του. Η σημασία της εξαρτάται από το αν επιμένει και από τα άλλα στοιχεία που τη συνοδεύουν.

Ο δείκτης ίσης στάθμισης προσφέρει μια άλλη οπτική για τις ίδιες εταιρείες

Μια χρήσιμη σύγκριση είναι ο δείκτης S&P 500 Equal Weight.

Περιλαμβάνει τις ίδιες εταιρείες με τον συμβατικό δείκτη S&P 500, αλλά αποδίδει σε κάθε εταιρεία στάθμιση περίπου 0,2% κατά την τριμηνιαία αναπροσαρμογή του. Μεταξύ των αναπροσαρμογών, οι σταθμίσεις αυτές μεταβάλλονται καθώς αλλάζουν οι τιμές των μετοχών.

Αυτό μειώνει την κυριαρχία των μεγαλύτερων εταιρειών και δίνει μεγαλύτερη επιρροή στα μικρότερα συστατικά στοιχεία.

Όταν ο συμβατικός δείκτης S&P 500 υποχωρεί, ενώ ο αντίστοιχος δείκτης ίσης στάθμισης διατηρεί καλύτερη απόδοση, αυτό συνάδει με τη σχετική αδυναμία των εταιρειών με μεγαλύτερη στάθμιση. Όταν και οι δύο υποχωρούν απότομα, η πίεση ενδέχεται να είναι πιο εκτεταμένη.

Ωστόσο, η ισόβαρη σύνθεση μεταβάλλει επίσης τις σταθμίσεις ανά τομέα και την έκθεση στο μέγεθος των εταιρειών και στους επενδυτικούς τύπους. Επομένως, το χάσμα απόδοσης αντανακλά διάφορες επιρροές.

Η σύγκριση παρέχει μια επιπλέον προοπτική όσον αφορά τη συμμετοχή. Δεν αποδεικνύει ότι η μία εκδοχή θα έχει πάντα καλύτερη απόδοση ή θα προσφέρει χαμηλότερη μεταβλητότητα. Οι επενδυτές εξετάζουν τις ίδιες εταιρείες μέσω δύο διαφορετικών συνόλων σταθμίσεων χαρτοφυλακίου.

Η εναλλαγή τομέων και οι ευρείες πωλήσεις μπορεί να φαίνονται παρόμοιες στα πρωτοσέλιδα

Μια πτώση που επικεντρώνεται στον τομέα της τεχνολογίας μπορεί να έχει πολύ διαφορετική σημασία από μια ταυτόχρονη αδυναμία στους τομείς της τεχνολογίας, των τραπεζών, των βιομηχανικών εταιρειών και των μετοχών καταναλωτικών προϊόντων.

Στην πρώτη περίπτωση, οι επενδυτές ενδέχεται να επαναξιολογούν τα κέρδη, τις αποτιμήσεις ή τις χρηματοδοτικές ανάγκες μιας ομάδας, ενώ παραμένουν πρόθυμοι να κατέχουν μετοχές άλλων επιχειρήσεων. Αυτό το μοτίβο μπορεί να συνάδει με την εναλλαγή τομέων, δηλαδή μια αλλαγή ως προς τα τμήματα της αγοράς που προτιμούν οι επενδυτές.

Στη δεύτερη περίπτωση, οι απώλειες εξαπλώνονται σε κλάδους με διαφορετικά επιχειρηματικά μοντέλα και οικονομικές ευαισθησίες. Αυτό υποδηλώνει ευρύτερη πίεση στις μετοχές.

Για να διακρίνουμε αυτές τις καταστάσεις, είναι χρήσιμο να εξετάσουμε την απόδοση των κλάδων παράλληλα με τη συμμετοχή σε αρκετές συνεδριάσεις. Η δυναμική σε πολλούς κλάδους παρέχει διαφορετικά στοιχεία από την ανθεκτικότητα που παρατηρείται μόνο σε μια μικρή ομάδα αμυντικών μετοχών.

Η εναλλαγή τομέων μπορεί επίσης να εξελιχθεί σε ευρύτερες πωλήσεις, εάν η αρχική ανησυχία εξαπλωθεί. Η βελτίωση του εύρους κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίασης περιγράφει επομένως τη συμμετοχή εκείνης της ημέρας· η διάρκειά της απαιτεί περαιτέρω επιβεβαίωση.

Πολλές συμμετοχές μπορούν ακόμα να οδηγήσουν σε συγκεντρωμένη έκθεση

Η διάκριση μεταξύ του αριθμού των εταιρειών και του βάρους τους έχει επίσης σημασία για τα χαρτοφυλάκια.

Ένας επενδυτής μπορεί να κατέχει ένα ευρύ δείκτη αμοιβαίου κεφαλαίου, ένα τεχνολογικό αμοιβαίο κεφάλαιο και αρκετές μεμονωμένες μετοχές τεχνολογικών εταιρειών. Αυτές φαίνονται να είναι ξεχωριστές επενδύσεις, αλλά οι μεγαλύτερες υποκείμενες θέσεις τους ενδέχεται να αλληλεπικαλύπτονται.

Εάν οι ίδιες εταιρείες αντιπροσωπεύουν σημαντικό μερίδιο σε κάθε συμμετοχή, το χαρτοφυλάκιο μπορεί να καταστεί πιο εξαρτημένο από την απόδοσή τους απ’ ό,τι υποδηλώνει ο αριθμός των επενδύσεων.

Μια χρήσιμη αξιολόγηση εξετάζει, επομένως, τις συνδυασμένες σταθμίσεις των υποκείμενων εταιρειών και τομέων. Λαμβάνει επίσης υπόψη εάν οι επιχειρήσεις εξαρτώνται από παρόμοιες πηγές ζήτησης, όρους χρηματοδότησης ή επενδυτικές δαπάνες.

Η διαφοροποίηση σε πολλές μετοχές μπορεί να μειώσει την εξάρτηση από μια μεμονωμένη εταιρεία. Το αποτέλεσμα αυτό είναι πιο περιορισμένο όταν κυριαρχούν λίγες μεγάλες θέσεις ή όταν αρκετές συμμετοχές ανταποκρίνονται στην ίδια οικονομική πίεση.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι σε ποιο βαθμό το αποτέλεσμα του χαρτοφυλακίου εξαρτάται από κάθε έκθεση.

Τι πρέπει να αποκομίσετε από αυτό;

Η συνεδρίαση της 22ας Οκτωβρίου καταδεικνύει γιατί η ημερήσια μεταβολή ενός δείκτη παρέχει μόνο ένα μέρος της εικόνας της αγοράς.

Παράλληλα με αυτή τη μεταβολή, οι επενδυτές μπορούν να εξετάσουν τις μετοχές που σημειώνουν άνοδο έναντι εκείνων που σημειώνουν πτώση, τον δείκτη ίσης στάθμισης, τη συμμετοχή ανά τομέα, καθώς και το ποσοστό των μετοχών του δείκτη που διαπραγματεύονται πάνω από τους δικούς τους κινητούς μέσους όρους των 50 ή 200 ημερών.

Αυτοί οι δείκτες περιγράφουν διαφορετικά πράγματα. Οι ημερήσιες αυξήσεις δείχνουν την κατεύθυνση της συναλλακτικής περιόδου. Η διαπραγμάτευση πάνω από έναν κινητό μέσο όρο δείχνει τη θέση μιας μετοχής σε σχέση με το πρόσφατο ιστορικό των τιμών της· δεν σημαίνει ότι η μετοχή ανέβηκε εκείνη την ημέρα.

Το εύρος έχει επίσης όρια. Μια περιορισμένη ηγετική τάση μπορεί να επιμείνει, και η απόκλιση δεν παρέχει μια αξιόπιστη ημερομηνία για μια αντιστροφή. Η ισχυρότερη συμμετοχή πρέπει να αξιολογείται παράλληλα με τις τάσεις των τιμών, τα κέρδη και τις χρηματοοικονομικές συνθήκες.

Για έναν επενδυτή ή επενδυτή, είναι επομένως χρήσιμο να αναρωτηθεί πόσο κινήθηκε ο δείκτης, ποιες εταιρείες τον οδήγησαν και πόσο ευρέως μοιράστηκε αυτή η κίνηση.

Προειδοποίηση! Το παρόν υλικό δεν προορίζεται ως επενδυτική συμβουλή. Τα ιστορικά στοιχεία απόδοσης δεν εγγυώνται μελλοντικές αποδόσεις. Η επένδυση σε ξένα νομίσματα ενδέχεται να επηρεάσει τις αποδόσεις σας λόγω των διακυμάνσεών τους. Κάθε συναλλαγή σε τίτλους μπορεί να οδηγήσει τόσο σε κέρδη όσο και σε ζημίες. Οι υποθέσεις και οι προσδοκίες που διατυπώνονται στο παρόν υλικό αποτελούν απλώς εκτιμήσεις που ενδέχεται να μην είναι ακριβείς και να μεταβληθούν ανάλογα με τις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες. Οι δηλώσεις αυτές δεν εγγυώνται μελλοντικές αποδόσεις.