De economie doorloopt, net als een marathonloper, cycli van groei en krimp. Deze cycli staan bekend als conjunctuurcycli en bestaan uit drie hoofdfasen: economische expansie, recessie en herstel. Of je nu belegger, handelaar, signaalaanbieder of gewoon een gewone consument bent, het is van cruciaal belang dat je deze fasen begrijpt en weet hoe ze verschillende activa beïnvloeden.
De expansiefase is als een heldere dag na een periode van regen. Ze bruist van leven en welvaart. Tijdens deze fase is de werkgelegenheid hoog, de werkloosheid laag en bevindt de economische activiteit zich op haar hoogtepunt. De toenemende vraag leidt tot stijgende prijzen en rentetarieven, aangezien de centrale bank ernaar streeft de economische groei te beheersen.
Beleggers hebben in deze fase een grotere risicobereidheid. Zie het als een tijd waarin mensen bereid zijn te beleggen in risicovollere activa om een hoger rendement te behalen. Aandelen en bepaalde grondstoffen presteren doorgaans goed in deze periode. De markt heeft vertrouwen in beleggen en streeft naar een hoger rendement dan wat traditionele spaarrekeningen bieden, die vaak achterblijven bij de inflatie.
Bedrijven laten betere winsten zien en lanceren nieuwe projecten, waardoor ze meer beleggers aantrekken. Betere bedrijfsresultaten en een grotere risicobereidheid dragen bij aan opwaartse trends in de markt. Ook grondstoffen zoals olie kennen een grote vraag als gevolg van toegenomen economische activiteit, zoals productie en reizen.
Veiligere activa zoals obligaties en veilige beleggingen kunnen in deze fase slechter presteren. Aangezien het opties met een laag risico zijn, is het rendement doorgaans lager, waardoor ze minder aantrekkelijk zijn in vergelijking met activa met een hoger risico.
2. Recessiefase
Laten we nu eens kijken naar de fase die vaak de krantenkoppen haalt met woorden als "inzinking" of "terugval".
Ja, de aandelenmarkt begint te kelderen en grondstoffen volgen dit voorbeeld. Ook andere risicovolle activa komen onder druk te staan. Maar laten we eens kijken waarom dit gebeurt.
Stel je een typisch gezin van vier personen voor. Beide ouders werken, hebben 25.000 dollar aan spaargeld en 25.000 dollar belegd op de aandelenmarkt. Tijdens een recessie raakt één van de ouders zijn baan kwijt en krijgt de ander te maken met een loonsverlaging van 20%. Aandelen worden als risicovoller beschouwd dan spaarrekeningen en obligaties. Denk je dat ze hun aandelen zullen aanhouden of verkopen? Zullen ze hun spaargeld vergroten en kiezen voor veiligere beleggingen?
Tijdens deze periode hebben beleggers een lage risicobereidheid. Ze zoeken veiligheid en wenden zich vaak tot spaarrekeningen en obligaties. Deze toegenomen vraag naar obligaties is duidelijk zichtbaar. Bovendien neemt de economische activiteit af, wat leidt tot een verminderde vraag naar grondstoffen zoals olie.
3. Herstelfase
In de herstelfase, of voor sommigen de "pfff, dat is voorbij"-fase, stabiliseren de economie en de beleggingsmarkten zich. Werklozen vinden geleidelijk aan werk, de lonen beginnen te stijgen en de economische activiteit trekt aan. Alles lijkt in orde, maar wat gebeurt er met verhandelbare activa?
Tijdens deze periode is de inflatie doorgaans hoog als gevolg van lage rentetarieven en een kleiner aanbod van goederen. Dit betekent dat mensen een aanzienlijk rendement moeten behalen om de waarde van hun vermogen te behouden.
Laten we nog eens naar hetzelfde voorbeeld van het gezin kijken. Ze hebben nu $ 30.000 aan spaargeld en $ 20.000 aan obligaties. Beide ouders hebben weer werk, maar hun spaarrekeningen bieden slechts een jaarlijks rendement van 0,10% en de obligaties presteren niet veel beter.
Het gezin zou hun obligaties kunnen verkopen en hun spaargeld verminderen om een hoger rendement na te streven. In dit scenario zouden ze zich tot de aandelenmarkt kunnen wenden en misschien kiezen voor $25.000 aan aandelen en $25.000 op een spaarrekening.
Deze verschuiving in de vraag naar aandelen en een stijging van de grondstoffenprijzen als gevolg van een grotere vraag naar brandstof en grondstoffen kenmerken de herstelfase.
Kortom, hoewel economische cycli intimiderend kunnen lijken, heeft de geschiedenis ons geleerd dat moeilijke tijden worden gevolgd door herstel. Door te begrijpen hoe de markt reageert op deze cycli en de huidige omstandigheden, kunnen beleggers weloverwogen beslissingen nemen op basis van hun risicobereidheid en persoonlijke omstandigheden. Economische cycli zijn als een terugkerend patroon dat, hoewel uitdagend, uiteindelijk leidt tot groei en vernieuwing.
De meeste handelaren besteden hun tijd aan het analyseren van grafieken, het volgen van indicatoren en het reageren op nieuws. Toch schuilt er achter elke significante prijsbeweging een kracht die technische analyse alleen zelden onthult: de weloverwogen, zorgvuldig gestuurde instroom of uitstroom van institutioneel kapitaal. Wanneer een hedgefonds, een investeringsbank of een grote vermogensbeheerder besluit een positie ter waarde van honderden miljoenen dollars te verschuiven, reageert de markt niet zomaar. De markt buigt. En begrijpen waarom dit gebeurt, en welke sporen het achterlaat, is een van de meest praktische dingen die een handelaar kan leren.
Lees meer →Als het Federal Reserve System ter sprake komt, denken de meeste mensen aan vergaderingen van het Federal Open Market Committee (FOMC), grafieken met rentetarieven en persconferenties die de aandelenmarkten in beweging brengen. Het bijhouden van de geldprijs is echter slechts het topje van de ijsberg. Onder de oppervlakte van deze instelling schuilt een complex apparaat dat niet alleen de economie van de Verenigde Staten, maar ook de stabiliteit van de wereldhandel fundamenteel beïnvloedt. In werkelijkheid fungeert de Fed als de belangrijkste architect van de financiële realiteit, wiens beslissingen het klimaat bepalen voor iedereen die kapitaal in de markt inzet.
Lees meer →