อัตราเงินเฟ้อในภาคการผลิตของจีนพุ่งขึ้นสู่ระดับสูงสุดในรอบ 4 ปี ขณะที่ความต้องการของผู้บริโภคลดลง

ดัชนีราคาผู้ผลิตของจีนเพิ่มขึ้น 5.7% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่แล้วในเดือนตุลาคม ซึ่งสูงขึ้นจาก 5.0% ในเดือนกันยายน และสูงกว่าคาดการณ์ของนักเศรษฐกิจที่ 5.3% ตามข้อมูลที่สำนักงานสถิติแห่งชาติเผยแพร่เมื่อวันจันทร์ที่ 9 พฤศจิกายน

อัตราเงินเฟ้อผู้บริโภคกลับเคลื่อนไหวในทิศทางตรงกันข้าม โดยชะลอตัวลงเหลือ 0.7% จาก 0.9% ในเดือนกันยายน ส่วนอัตราเงินเฟ้อพื้นฐาน (ไม่รวมอาหารและพลังงาน) ลดลงเหลือ 0.8% ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างระหว่างต้นทุนอุตสาหกรรมที่เพิ่มสูงขึ้นกับแรงกดดันด้านราคาที่อ่อนแอในภาคเศรษฐกิจผู้บริโภคโดยรวม

ทำไมราคาโรงงานที่สูงขึ้นจึงไม่ส่งต่อไปยังผู้บริโภค

การเร่งตัวของอัตราเงินเฟ้อผู้ผลิตได้รับแรงผลักดันหลักจากราคาพลังงานระดับโลกที่สูงขึ้น ความขัดแย้งในตะวันออกกลางได้ทำให้ต้นทุนของน้ำมัน ก๊าซ สารเคมี และอุตสาหกรรมที่ใช้พลังงานสูงอื่นๆ เพิ่มขึ้น

ราคาที่ผู้ผลิตอุตสาหกรรมจ่ายสำหรับวัตถุดิบที่ซื้อมาเพิ่มขึ้น 7.9% ในระดับรายปี ในขณะที่ราคาขายจากโรงงานเพิ่มขึ้น 5.7% แม้ว่าดัชนีทั้งสองจะครอบคลุมหมวดหมู่สินค้าที่แตกต่างกัน แต่ความแตกต่างนี้แสดงให้เห็นถึงแรงกดดันที่ผู้ผลิตต้องเผชิญ เนื่องจากไม่สามารถส่งต่อต้นทุนที่เพิ่มขึ้นไปยังห่วงโซ่อุปทานได้อย่างเต็มที่

ความแตกต่างนี้ยิ่งชัดเจนขึ้นในภาคการผลิตที่มุ่งเน้นผู้บริโภค ซึ่งราคาขายจากโรงงานลดลง 0.1% แม้ต้นทุนการผลิตในขั้นตอนต้นน้ำจะเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ

บริษัทที่ไม่สามารถปรับราคาขายขึ้นได้อาจต้องรับภาระส่วนหนึ่งของต้นทุนที่เพิ่มขึ้น ซึ่งอาจทำให้กำไรลดลง แม้รายได้จะยังคงทรงตัว ความกดดันนี้มีความสำคัญเป็นพิเศษสำหรับธุรกิจที่แข่งขันในตลาดภายในประเทศที่ไวต่อราคา

ความต้องการภายในประเทศที่อ่อนแอทำให้ภาพรวมเศรษฐกิจซับซ้อนยิ่งขึ้น

ดัชนีผู้จัดการฝ่ายจัดซื้อภาคการผลิตของจีน (PMI) ลดลงสู่ระดับ 49.3 ในเดือนตุลาคม จาก 50.1 ในเดือนกันยายน กลับลงมาอยู่ใต้ระดับที่แบ่งแยกระหว่างการขยายตัวกับการหดตัว ส่วนดัชนีคำสั่งซื้อใหม่ลดลงสู่ระดับ 49.4 ซึ่งบ่งชี้ถึงสภาพความต้องการที่อ่อนแอลง

ราคาผู้บริโภคส่งสัญญาณในทิศทางเดียวกัน ราคาอาหารลดลง 2.9% เมื่อเทียบกับช่วงเดียวกันของปีที่แล้ว ซึ่งช่วยชดเชยส่วนหนึ่งของการเพิ่มขึ้นของค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องกับพลังงาน ในขณะเดียวกัน อัตราเงินเฟ้อพื้นฐานยังคงอยู่ต่ำกว่า 1% ซึ่งบ่งชี้ว่าแรงผลักดันด้านราคาพื้นฐานยังมีจำกัด

สิ่งนี้สร้างสภาพแวดล้อมที่ไม่เท่าเทียมกันสำหรับบริษัทจีน ผู้ผลิตที่เน้นการส่งออกอาจได้รับประโยชน์จากความต้องการจากต่างประเทศ ในขณะที่ธุรกิจที่พึ่งพาการบริโภคภายในประเทศจะเผชิญกับความยากลำบากมากขึ้นในการปรับราคาให้สูงขึ้น

ดังนั้น การส่งออกที่แข็งแกร่งขึ้นอาจช่วยรักษาความเคลื่อนไหวของภาคอุตสาหกรรมไว้ได้ โดยไม่จำเป็นต้องทำให้ความสามารถในการทำกำไรของภาคการผลิตทั้งหมดดีขึ้น

อะไรที่อาจเปลี่ยนแปลงมุมมองต่อตลาดจีน?

นักลงทุนจะจับตาดูว่าต้นทุนการผลิตที่สูงขึ้นจะเริ่มส่งผ่านไปยังราคาผู้บริโภคหรือยังคงกระจุกตัวอยู่ในอุตสาหกรรมต้นน้ำ การเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของต้นทุนปัจจัยการผลิตโดยไม่มีการฟื้นตัวของความต้องการที่สอดคล้องกัน อาจสร้างแรงกดดันเพิ่มเติมต่อกำไรของบริษัท

ราคาพลังงานจะมีความสำคัญเป็นพิเศษ การลดลงของราคาน้ำมันและก๊าซอาจช่วยลดภาระให้กับผู้ผลิต ในขณะที่ความไม่เสถียรทางภูมิรัฐศาสตร์ที่ยังคงอยู่ อาจทำให้ช่วงเวลาที่ค่าใช้จ่ายในการผลิตอยู่ในระดับสูงยืดเยื้อออกไป

ตัวเลขกำไรจากการค้าและอุตสาหกรรมครั้งต่อไปควรให้หลักฐานว่าความต้องการจากต่างประเทศเพียงพอที่จะชดเชยความอ่อนแอของตลาดภายในประเทศหรือไม่

สำหรับตลาดการเงิน จุดสำคัญคือการแยกแยะระหว่างราคาที่สูงขึ้นกับผลการดำเนินงานทางธุรกิจที่แข็งแกร่งขึ้น การเพิ่มขึ้นของอัตราเงินเฟ้อด้านผู้ผลิตไม่ได้แปลโดยอัตโนมัติว่ากำไรจะเพิ่มขึ้น สิ่งที่สำคัญคือบริษัทสามารถรักษาอัตรากำไรได้หรือไม่ โดยการส่งต่อต้นทุนไปยังผู้บริโภคโดยไม่สูญเสียลูกค้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในขณะที่การฟื้นตัวของตลาดผู้บริโภคในจีนยังคงเปราะบาง

คำเตือน! เนื้อหานี้ไม่ได้มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นคำแนะนำด้านการลงทุน ข้อมูลผลการดำเนินงานในอดีตไม่รับประกันผลกำไรในอนาคต การลงทุนในสกุลเงินต่างประเทศอาจส่งผลต่อผลตอบแทนของคุณเนื่องจากความผันผวนของอัตราแลกเปลี่ยน การซื้อขายหลักทรัพย์ใดๆ อาจก่อให้เกิดทั้งกำไรและขาดทุน สมมติฐานและความคาดหวังที่ระบุไว้ในเนื้อหานี้เป็นเพียงการประมาณการ ซึ่งอาจไม่แม่นยำและอาจเปลี่ยนแปลงได้ตามสภาพเศรษฐกิจปัจจุบัน ข้อความเหล่านี้ไม่รับประกันผลการดำเนินงานในอนาคต